Kijkend naar de kale bomen
en de knoppen die steeds voller worden.
Ga ik terug naar de lentes in mijn herinnering
en verheug ik mij op het groen dat komen gaat.
Ik probeer mij voor te stellen dat deze kale bomen,
over een week geheel gevuld zijn met bladgroen.
En toch, als ik het groene leven dadelijk weer beleef,
word ik opnieuw verrast door de pracht
en is het altijd weer mooier dan dat ik mij herinner.
Wat wil de natuur mij vertellen over het leven?
mooi! 🙂